Има фактори, които влияят на подрастващото дете и на моменти, може да става раздразнително или не контактува много и се изолира, за да може да преодолее някаква ситуация. Тук идва ролята на възрастните и разпознаването на тези състояния.
Как да го научим да се адаптира и да не е прекалено чувствително? - С игри и личен пример. Това дава възможност на детето да разбира, че в живота има промени и ние също се променяме. Не е слабост ученика да се разплаче ако са го наранили, но най-важното е да не го допуска да става навик, за да не си губи силата.
На помощ идват ролевите игри, в които родителите се опитват да изградят усещането за силен и слаб герой и да има реална самооценка за себе си. Има моменти, в които трябва да помагаме на детето да стане по-уверено и силно, и че е най-добрия от играчите. Да се научи да побеждава и да губи - това е най-важното още в ранна възраст и да приема, че не винаги може да бъде победител. Важното е детето да може и да печели и да губи, а това е част от възпитанието му. Да изразява ранимостта не е грешно, но е по-добре да няма сълзи, ако знае, че ще има и следваща игра, в която може да победи.
Много подходяща игра е "Не се сърди човече" да се научите да играете и да не се сърдите, ако загуби малкия играч. Всеки изгражда амбицията да е победител и това рано или късно се случва с времето. Показвайте, че да си загубил играта не е чак толкова сериозен проблем, а даже изгражда силен характер.
Да се изгради личността и характера на детето си е необходимо време и търпение, както от родителите, така и от него. Да казвате "Браво!" Точно така!" е вашето поощрение, но пък трябва да внимаваме и с похвалите, защото ако прекалено хвалите детето, може да изгради и неверна самооценка за себе си. С времето децата ни да разбират, че могат да се адаптират, да са силни и да не са така раними.
